خسرو  شيرين  فرهاد

قسمت شانزدهم

گشاد از گوش با صد عذر چون نوش                                        شفاعت کرد کاين بستان و بفروش

ولی ببينيم واکنش فرهاد در برابر شيرين چيست :

بر آن گنجينه صد ها  آفرين خواند                                         زدستش بستد و در پايش افشانـــد

و يقيناٌ اين عاشق دلباخته در يافته بود که :

ترک مال و ترک جان و ترک سر                                            در ره معشوق اول منــــــزل است

شايد گفته شود دلبستگی شديد فرهاد به يک معشوق زمينی نوعی بت پرستی بوده است . حال اگر

فرض کنيم که اين حرف درستی باشد باز هم بت پرستان مقامی بالاتر از خود پرستان دارند .

چراکه راهشان برای ترقی و تکامل و کشيده شدن به سوی آن مقصود حقيقی و معبود واقعی بازتر است , و از همه مهمتر بسياری از دانشمندان معتقدند که آن انسانی کامل و حقيقتی است که از قيد

حس خود پرستی کاملا آزاد باشد .

اصولا (( ... برای انسان هيچ هنری بالاتر از وارستگی از خود و خودخـــــواهی که مرز مشخص بين حيوان و انسان باشد وجود ندارد .))و اين سخن در مورد عاشقان پاکباخته ای همچون فرهاد صادق است که خطاب به معشوق خويش می گويد :

(( چو تو هستی نگويم کيستم من ))

البته کيفيت روحی و عاطفی انسانهايی که تا حد خود را در برابر موجـــود مورد علاقه ی خودشان فراموش می کنند بايد از ديد گاه روانشناسی هم مورد مطالعه و بررسی قرار گيرد .

ادامه دارد